Øye stavkyrkje

Foto: Fredrik Eriksen

Øye stavkyrkje vart riven i 1747, då ei ny lafta kyrkje vart bygd for bygda. I 1935 vart det funne ikkje mindre enn 156 delar frå den gamle stavkyrkja under golvet på den nye kyrkja. Desse danna grunnlaget for rekonstruksjonen av den gamle stavkyrkja mellom 1953 og 1965.

Nøkkelfakta

• Bygd på slutten av 1100-talet • Plassert i Vang i Innlandet • Fungerer framleis som ei aktiv soknekyrkje

Kort oversyn

• Bevart stavkyrkjekjerne med seinare utvidingar i tømmer • Interiøret har historiske møblar og måla dekorasjonar • Plassert i det naturskjønne Vang- og Valdreslandskapet

Unike eigenskapar

• Ei av stavkyrkjene som vart flytta og gjenreist på 1700-talet • Kombinerer mellomaldersk struktur med seinare rekonstruksjon • Ein del av det historiske stavkyrkjeklyngje-området i Valdres

Historia til kyrkja

Stavkyrkja har eit rektangulært eksteriør med bratte, spontekte tak. Koret i den austlege enden er smalare og lågare enn skipet, og svalgangar omgjev heile kyrkja. Dei to utskorne portalane i kyrkja i dag er kopiar; dei originale frå mellomalderen er verna på museum. Interiøret er enkelt, med synleg tømmer. Golvplankane er originale, men mykje av det gjenverande byggematerialet består av kopiar og rekonstruerte element av den gamle kyrkja. Eit krusifiks frå mellomalderen, som har vorte måla på nytt på eit seinare tidspunkt, heng i koret. Eit måla altarframside — eit panel med bilete som prydar framsida av eit altar — er verna på eit museum. Den mellomalderske døypefonten, skore ut av eit enkelt trestykke, kom frå Thomas-kyrkja på Filefjell då ho vart riven i 1808. Loket til døypefonten er også bevart.